door Jan D. Swart

Het komt zelden tot nooit voor dat een wethouder in veertien dagen tijd een motie van wantrouwen, vervolgens een motie van treurnis ook nog een motie van afkeuring moet wegslikken. Het overkwam Judith Bokhove. En hoewel alleen de treurnis voldoende stemmen kreeg zal enig applaus in de fractiekamer van GroenLinks donderdag toch ontbroken hebben en waarschijnlijk zal ze vannacht thuis op kousenvoeten naar binnen sluipen. Het zijn zware weken voor de moeder van vijf kinderen, die vindt dat de oppositie het wel erg op haar gemunt heeft.

Dit keer moest ze zich verantwoorden voor het ontbreken voor haar regie in de informatie naar de gemeenteraad in die rampzalige week in maart, waarin een 40-jarige vader in het Maasstad Ziekenhuis zijn 8-jarige dochtertje met messteken om het leven brengt. Dat drama haalde meteen ook de treurigheid van de drie mishandelde baby’s terug in het licht van de actualiteit en aangezien de raad ook in die gevallen niet up to date was geïnformeerd, waren de rapen bij de oppositie gaar.

Ja, bij Leefbaar Rotterdam is men wethouder Bokhove liever kwijt dan rijk. Ook Denk, Partij van de Dieren en 50Plus. ‘’Waarom anders noemen wij het een motie van wantrouwen’’, zei Van Baarle van Denk. Nee, de SP vond vooral dat de regie op het onderwerp verbeterd moest worden.

Het 8-jarige meisje overlijdt op 15 maart. Op 11 mei komt er een eerste advies bij Veilig Thuis dat het rond die vader niet helemaal klopt en op 14 mei gaan alle bellen rinkelen. Op 15 mei is het te laat. De oppositie vond dat Bokhove al direct op 11 maart alle soorten van maatregelen had moeten nemen en op het laatst op 12 maart de raad daarover had moeten informeren. Maar haar brief komt pas op 16 maart.

Informatieprotocol

‘’Inspectierapport na inspectierapport, of het nu gaat om het functioneren van Veilig Thuis of de wijkteams, overal wordt de noodklok geluid over het gebrek aan samenwerking, regie en het gebrek aan zicht op de totale keten van zorg’’, zei Tanya Hoogwerf van Leefbaar Rotterdam, ‘’Keer op keer wordt aan de bel getrokken, keer op keer wordt obligaat beterschap beloofd, maar keer op keer blijven concrete beleidsmaatregelen uit. En zo hebben we het 4 jaar na 2015 weer over een kindje wat op een tragische wijze is overleden, waar een gezin kapot is gemaakt omdat hulpverlening wel in beeld was, maar kennelijk niet in staat is geweest om op tijd in te grijpen.’’

Wethouder Bokhove schetste haar onmogelijkheden in de kwestie: brieven met zware geheimhouding, brieven met vertrouwelijkheden, onderzoek van de politie en onderzoek van de inspectie Gezondheidszorg. En daarnaast bleek er een enorm verschil te bestaan tussen de praktijk van het informatieprotocol (bij dit soort ernstige gevallen) en de theorie. Maar dat gold ook voor de oppositie.

‘’Deze wethouder kan geen info delen die ze niet heeft’’, verdedigde Ingrid van Wifferen (D66) de netelige positie van Bokhove. ‘’Als er gaten zitten tussen de jeugd- en volwassenzorg, is dat haar niet te verwijten.’’

‘’De wethouder blijkt geen sensitiviteit te hebben, blijkt zich niet meer in te kunnen leven in het gevoel van de raad en dat is geen goede basis van vertrouwen’’, vond Nida-raadslid Nourdin el Ouali.

‘’Kennis van en regie op een dossier, dat is wat we vragen van een wethouder. Het vraagt begrip voor de noodzaak om de raad juist te informeren en niet als eerste prioriteit de wens om zaken uit de pers te houden of maar geen ruis te veroorzaken, in plaats van transparantie en accurate informatie-uitwisseling. En als dat ontbreekt’’, aldus Tanya Hoogwerf, ‘’hoe kunnen we dan onze controlerende taak uitvoeren en bijsturen als raad als het nodig is? Foute boel dus.’’

En toen . . 

En toen volgde de motie van afkeuring voor Bokhove. Na die van wantrouwen en die van treurnis de derde in veertien dagen tijd. Waarschijnlijk een wereldrecord.  
‘’Wel een belachelijke inflatie van het instrument’’, oordeelde coalitie-voorstopper Christine Eskes.